Alzheimer – pierwsze objawy, przyczyny, leczenie

  • 0
  • 27 maja 2015
alzheimer top

Pierwsze objawy choroby Alzheimera

Alzheimer to ciężka i nieuleczalna choroba. Proste czynności stają się dla chorego wyzwaniem ponad siły, a otaczający świat wydaje się być skomplikowany, wrogi i całkowicie obcy. Choroba Alzheimera wywraca do góry nogami życie nie tylko osoby, którą bezpośrednio dotknęła, ale również jej rodziny.

Przyczyny choroby

Choroba ta, zaliczana do grupy schorzeń otępiennych, po raz pierwszy opisana została ponad 100 lat temu przez niemieckiego psychiatrę Aloisa Alzheimera. Mimo upływu czasu wciąż wydaje się być chorobą bardzo tajemniczą. Nie są dokładnie znane jej przyczyny, choć lekarze podejrzewają, jaki mechanizm może leżeć u jej podstaw. Z upływem lat zanikają w mózgu komórki nerwowe i jest to proces naturalny, jednak u chorych zjawisko to postępuje bardzo szybko. Na celowniku specjalistów znajduje się białko ? beta-amyloid, które odkłada się w mózgu osób z alzheimerem, utrudniając neuronom wzajemną komunikację i przyspieszając ich obumieranie.

Objawy choroby Alzheimera

Zanik komórek nerwowych bezpośrednio odbija się na sprawności umysłowej chorego. Wczesne objawy bywają dość subtelne, często więc zostają przeoczone bądź zrzucone na karb przemęczenia, stresu, szybkiego tempa życia czy po prostu starzenia się. O ile sporadyczne zapominanie czy roztargnienie nie muszą zwiastować alzheimera, to znaczne nasilenie takiego zapominalstwa powinno wzbudzić niepokój. Warto obserwować zachowanie bliskich seniorów, a jeśli dostrzeżemy coś niepokojącego ? skonsultować się z lekarzem. Jak może objawiać się choroba Alzheimera?

Pojawiają się problemy z pamięcią krótkotrwałą. Starsza osoba zapomina, o czym przed chwilą mówiła i po raz kolejny dopytuje o to samo. Wzmaga się roztargnienie: gubione są klucze, telefon, często odnajdując się w nietypowych miejscach, np. w lodówce, bębnie pralki, koszu na śmieci. Trudność zaczyna sprawiać swobodna rozmowa ? chory nie potrafi znaleźć odpowiednich słów, myli znaczenie wyrazów. Nie pamięta, czy zjadł obiad bądź czy zrobił zakupy, a będąc w sklepie, gubi się, choć wcześniej swobodnie poruszał się między regałami. Chory nie może przypomnieć sobie, jaki jest dzień tygodnia, miesiąc czy rok. Uwidaczniają się pierwsze zmiany w osobowości i temperamencie: senior nagle staje się lękliwy bądź agresywny, wycofuje się z życia towarzyskiego, jest apatyczny bądź przeciwnie ? nadpobudliwy.

Z czasem symptomy choroby przybierają na sile. Chory ma trudności ze swobodnym poruszaniem się we własnym domu, nie wie, gdzie znajduje się łazienka, a gdzie kuchnia. Nie poznaje bliskich osób ani nawet swojego odbicia w lustrze. Ma kłopoty z podejmowaniem decyzji i najczęściej decyzje te są złe ? np. ubiera się nieadekwatnie do pogody. Zaczyna stanowić zagrożenie dla siebie i innych ? może np. pozostawić włączony gaz czy wodę. W ciężkim stadium traci umiejętność wykonywania podstawowych czynności ? nie potrafi się ubrać, umyć, jeść, nie ma kontroli nad potrzebami fizjologicznymi.

Opieka nad chorym

Opieka nad osobą dotknięta alzheimerem jest zadaniem bardzo trudnym. Chory staje się tak naprawdę dużym dzieckiem, które nieustannie trzeba pilnować i we wszystkim mu pomagać. Choroba jest więc wyzwaniem dla całej rodziny, która nagle musi przeorganizować swoje życie. Jakie działania należy podjąć?

Przede wszystkim trzeba dostosować otoczenie do potrzeb i umiejętności seniora. Warto spojrzeć na mieszkanie jego oczami. Zdać sobie sprawę z tego, że pewne elementy wyposażenia mogą stanowić zagrożenie. Dotyczy to znajdujących się na podłodze dywaników, butów, taboretów. Zabezpieczyć należy przedmioty, które mogą spaść i stłuc się, a więc wszelkiego rodzaju szkła, filiżanki, bibeloty. Warto rozważyć usunięcie lustra, które nie dość, że może się zbić, to jeszcze często stanowi dla chorego źródło lęku, gdy pojawiają się trudności z rozpoznawaniem własnej twarzy. Poza jego zasięgiem powinny się znaleźć noże, zapałki i zapalniczki, a także wszelkie cenne przedmioty ? pieniądze, dokumenty, pamiątki rodzinne, biżuteria. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że chory może je nie tylko zgubić czy zniszczyć, ale nawet oddać komuś obcemu, traci bowiem zdolność do prawidłowej oceny sytuacji i może obdarzać innych nadmiernym zaufaniem. Chory nie powinien mieć dostępu do leków. Ich podawanie jest naszym zadaniem.

Osoby cierpiące na alzheimera bardzo często się gubią, zarówno we własnym domu, jak i będąc poza nim. W mieszkaniu warto oznaczyć konkretne miejsca: na drzwiach umieścić kartki z napisem ?łazienka? i ?kuchnia?. W okrycia wierzchnie, które chory zwykle zakłada, opuszczając dom, dobrze jest wszyć plakietkę z nazwiskiem, adresem i numerem telefonu.

A co z nami?

Chory na alzheimera potrzebuje ciągłej opieki. Na osobę sprawującą tę opiekę spada ogromny ciężar. Nierzadko trzeba przyjmować na siebie fałszywe oskarżenia, znosić agresywne zachowania. Sytuacja taka bardzo negatywnie wpływa na psychikę. Dlatego należy szukać wsparcia: na forach internetowych, gdzie o swoich doświadczeniach opowiadają inni opiekunowie, w stowarzyszeniach, w placówkach dziennej opieki, u psychologa. A kiedy nie potrafimy poradzić sobie sami, gdy choroba jest w zaawansowanym stadium i choremu trzeba poświęcać 24 godziny na dobę, warto zastanowić się nad wyborem domu opieki.

Decydując się na taki krok, trzeba pamiętać, że nie jest to dbanie o własną wygodę, lecz o godną opiekę dla członka naszej rodziny. Nie wolno zadręczać się poczuciem winy i wyrzutami sumienia, które niestety często potęgowane są przez niezrozumienie i potępienie ze strony otoczenia. A otoczenie to zwykle nie wie, jak wygląda codzienne życie z osobą dotkniętą alzheimerem. Szukając odpowiedniego domu opieki, zwróćmy uwagę na panującą tam atmosferę, na to, czy harmonogram dnia urozmaicany jest różnymi zajęciami i aktywnościami, czy personel sprawia wrażenie miłego i przyjaźnie nastawionego. Takie rozwiązanie seniorowi zapewnia troskliwą opiekę, a jego bliskim spokój i poczucie, że chory jest w bezpiecznym miejscu.

Komentarze:

Leave a Reply